Muzieknote

  • Homescherm van Muzieknote
  • Ingelogde gebruiker en geplaatste muzieknummers van die gebruiker
  • Reacties van andere buurtbewoners op de muziek en verhalen van de gebruiker
  • Zoekpagina inclusief zoekresultaten

soort project:

interactie ontwerp

status project:

opgeleverd op 24 januari 2014

Muzieknote is de naam van een internettoepassing waarmee buurtbewoners van een wijk in Amersfoort door middel van muziek en inspirerende verhalen met elkaar in contact kunnen komen.

Tijdens Project 6 van de opleiding CMDA werden ik en mijn drie teamgenoten benaderd door onze opdrachtgever: Stichting Bonafide om een oplossing te bedenken voor het probleem dat te weinig buurtbewoners contact met elkaar hebben en elkaar hierdoor minder kunnen helpen. Terwijl veel andere projectteams van onze klas zich richtten op vraag en aanbod-oplossingen zoals een wensboom, focusten wij meer op hoe we het allereerste contact konden faciliteren tussen de buurtbewoners. We kwamen met Muzieknote, een webapplicatie waarmee buurtbewoners muzikaal geïnspireerd kunnen worden door naar elkaars geplaatste muzieknummers te luisteren. Muziek brengt mensen letterlijk en figuurlijk in beweging. Het brengt herinneringen op, maakt emoties los. We probeerden deze emoties te faciliteren door naast het plaatsen van een muzieknummer ook een verhaal erbij te schrijven. Men kan hier vervolgens ook op reageren. Hiermee probeert Muzieknote buurtbewoners met elkaar in contact te laten brengen.

Mijn functie binnen dit project was dat van interactie ontwerper. Ik heb dan ook veel bijgedragen aan de totstandkoming van het concept en bijgedragen aan een gebruiksvriendelijke webapplicatie. Daarnaast heb ik een groot deel van het onderzoek -met name naar de gebruikers- geco├Ârdineerd en uitgevoerd.

De webapplicatie is helaas niet meer online maar kon destijds gebruikt worden op desktop, tablet en mobiel. Muzieknote was een werkend prototype dat gebruik maakte van de API (application programming interface) van Youtube. De vormgeving werd verzorgd door Jurgen Ploeger en Roy Visser.

FacebookLinkedInTwitterEmailShare